تشویق کلامی و استفاده موثر از آن

استفاده موثر از تشویق کلامی

استفاده موثر از تشویق کلامی: بروفی (1981) بر اساس پژوهش‌های گسترده رهنمودهای زیر را برای استفاده موثر از تشویق کلامی منتشر کرد

تشویق کارآمد

• تشویق کلامی به صورت مشروط ارائه می شود.

• رفتاری خاص را که باید تقویت شود، تحسین می کند.

• به کسب معیارهای عملی خاص (مثل تلاش) پاداش می دهد.

• اطلاعات ویژه ای درباره عملکرد و موفقیت دانش آموزان به آنها می دهد.

• دانش آموزان را به سوی درک بهتر رفتارهایشان در ارتباط با تکلیف و تفکر درباره حل مسئله هدایت می کند.

• از موفقیت های قبلی خود دانش آموزان به عنوان ملاک مقایسه استفاده می کند.

• تشویق کلامی به پاس تلاش های ارزشمند یا موفقیت در تکالیف دشوار ارائه می شود.

• موفقیت، به تلاش و توانایی دانش آموز نسبت داده می شود، موفقیتی که در آینده نیز می تواند تکرار شود.

• اسنادهای درونی را تشویق می کند (باعث می شود دانش آموزان به این باور برسند که برای لذت بردن از انجام تکلیف یا تمایل به رشد مهارت های مرتبط با تکلیف تلاش کرده اند).

• توجه دانش آموزان را به عملکردشان در مورد تکلیف جلب می کند.

• بعد از اتمام فرایند انجام تکلیف، درک رفتار مرتبط با تکلیف و اسنادهای مطلوب درباره آن را تشویق می کند.

تشویق ناکارآمد

• به صورت تصادفی یا نامنظم ارائه می شود.

• غير اختصاصی و کلی است.

• یکنواخت و بی روح است و به منزله واکنش خودکار و بدون تفكر تلقی می شود.

• بدون درنظر گرفتن فرایندها یا نتايج به مشارکت صرف پاداش می دهد.

• هیچ گونه اطلاعاتی درباره وضعیت دانش آموزان به آنها نمی دهد.

• دانش آموزان را در جهت مقایسه خود با یکدیگر و فکر کردن به رقابت، هدایت می کند.

• از موفقیت های همکلاسی ها به عنوان ملاک مقایسه استفاده می کند.

• بدون توجه به تلاش های انجام شده یا اهمیت موفقیت ارائه می شود.

• موفقیت، تنها به توانایی استعداد دانش آموز یا به عوامل بیرونی مثل شانس نسبت داده می شود.

• اسنادهای بیرونی را تشویق می کند (باعث می شود دانش آموزان به این باور برسند که به دلیل عوامل بیرونی مثل خشنود کردن معلم، دریافت پاداش و غیره تلاش کرده اند).

• توجه دانش آموزان را به معلم به عنوان مرجع قدرت بیرونی، که آنها را کنترل می کند، جلب می کند.

• فرایند جاری را مختل می کند و توجه دانش آموز را از رفتار مرتبط با تکلیف منحرف می سازد.